navim.pl
Pytanie za 10 pkt. Odpowiedz na pytanie i zostań ekspertem
user
blueangel22
2011-12-28

Tekst z analizą :(

Temat 1. Postaci z innych światów. Dokonaj analizy i interpretacji podanych fragmentów Makbeta Williama
Szekspira oraz Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego i przedstaw, jaką funkcję pełnią w tych
utworach postaci fantastyczne. Zwróć uwagę na ich wpływ na dalsze losy bohaterów.

William Szekspir, Makbet (fragmenty)
Akt I, sce na 3
Wrzosowisko. Grzmi.
Wcho dzą trzy Wiedź my.
PIERWSZA WIEDŹMA
Gdzie by łaś, sio stro?
DRUGA WIEDŹMA
Rzucałam zarazę
Na świnie.
TRZECIA WIEDŹMA
A ty?
[…]
DRUGA WIEDŹMA
Rozpętam cyklony.
PIERWSZA WIEDŹMA
Miło z Twojej strony.
[…]
TRZECIA WIEDŹMA
Słychać bębnów granie!
To Mak bet!
WSZYSTKIE
Dłonie splećmy, siostry wiedźmy,
We trzy wzleć my, w lo cie śledź my
Ca ły ob szar ziem i wód!
Trzy kroć klą twą świat oszpeć my,
Trzykroć trzy zaklęcia sklećmy,
Urok niech na ro bi szkód!
Wchodzą Makbet i Banquo.
MAKBET
Pierw szy raz w ży ciu wi dzę dzień tak szpet ny,
A tak świetności pełen.
Język polski. Poziom podstawowy
Próbna Matura z OPERONEM i „Gazetą Wyborczą”
7

BANQUO
Czy do For res
Da le ko jesz cze? – A cóż to za stwo ry,
Zwiędłe, w dziwacznych szatach, niepodobne
Do żadnej z istot żyjących na Ziemi,
Choć też tu, wi dać, ży ją? Co – ży je cie?
A je śli tak – czy wol no czło wie ko wi
Spy tać was o coś? Spójrz: każ da przy kła da
Sękaty palec do zwiędłych ust,
Jak by poj mu jąc. Czy to są ko bie ty?
Chy ba – choć twa rze ca łe w si wych kła kach.
MAKBET
Je śli umie cie – mów cie: kim je ste ście?
PIERWSZA WIEDŹMA
Witaj, Makbecie, wodzu hrabstwa Glamis!
DRUGA WIEDŹMA
Witaj, Makbecie, wodzu hrabstwa Cawdor!
TRZECIA WIEDŹMA
Witaj, Makbecie, przyszły królu Szkocji!
BANQUO
Cze muś się wzdry gnął? Sa me do bre wróż by! –
Zdradź cie nam w imię praw dy: czy z was tyl ko
Łudzące zjawy, czy też rzeczywiście
W tym kształcie istniejecie? Mój szlachetny
Towarzysz, trzykroć przez was pozdrowiony:
Obecną swą godnością, zapowiedzią
Wspanialszej, wreszcie – przepowiednią tronu,
Du ma nad ni mi; a mnie – ani sło wa?
Jeśli umiecie wpatrzyć się w nasiona
Cza su i orzec, któ re ziarn ko wzro śnie,
Które zmarnieje – przemówicie i do mnie:
Nie bła gam, lecz i nie bo ję się wa szych
Łask i niechęci.
PIERWSZA WIEDŹMA
Witaj!
DRUGA WIEDŹMA
Witaj!
TRZECIA WIEDŹMA
Witaj!
PIERWSZA WIEDŹMA
Mniej szyś niż Mak bet, lecz za ra zem więk szy.
8
DRUGA WIEDŹMA
Nie tak szczęśliwy, a przecie szczęśliwszy.
TRZECIA WIEDŹMA
Kró lom dasz ży cie, choć nie bę dziesz kró lem.
Po kłon wam obu, Mak be cie i Ba nquo!
PIERWSZA WIEDŹMA
Banquo, Makbecie, bądźcie pozdrowieni!
MAKBET
Czekajcie chwilę, niejasne wróżbitki,
Zdradź cie mi wię cej. Że po śmier ci oj ca
Sta łem się wo dzem Gla mis – wiem i bez was;
Ale skąd Caw dor? Wódz Caw do ru ży je
I ma się do brze. A tron – to rzecz cał kiem
Poza zasięgiem moich wyobrażeń,
Bar dziej niż Caw dor. Skąd te dziw ne wie ści?
I czemu w pustce jałowych wrzosowisk
Zatrzymujecie nas takim proroctwem?
Mówcie!
Wiedźmy znikają.
przełożył Stanisław Barańczak
W. Szekspir, Makbet, Kra ków 2000, s. 15–19.
Zygmunt Krasiński, Nie-Boska komedia (fragmenty)
[DZIEWICA]
O mój luby, przynoszę ci błogosławieństwo i rozkosz – chodź za mną.
O mój lu by, od rzuć ziem skie łań cu chy, któ re cię pę ta ją. – Ja ze świa ta świe że go, bez koń ca, bez no cy. – Jam
twoja.
ŻONA
Naj święt sza Pan no, ra tuj mnie! – to wid mo bla de jak umar ły – oczy zga słe i głos jak skrzy pie nie wo za,
na któ rym trup le ży.
MĄŻ
Twe czo ło ja sne, twój włos kwie ciem prze ty ka ny, o lu ba.
ŻONA
Ca łun w szma tach opa da jej z ra mion.
MĄŻ
Świa tło le je się na oko ło cie bie – głos twój raz jesz cze – nie chaj za gi nę po tem.
[…]
O lu ba! rzu cam dom i idę za to bą.
Język polski. Poziom podstawowy

9

Wychodzi.
[…]
Gó ry i prze pa ście po nad mo rzem – Gę ste chmu ry – bu rza.
MĄŻ
Gdzie mi się po dzia ła – na gle roz pły nę ły się wo nie po ran ku, po go da się za ćmi ła – sto ję na tym szczy -
cie, otchłań pode mną i wiatry huczą przeraźliwie.
GŁOS DZIEWICY
w oddaleniu
Do mnie, mój lu by.
MĄŻ
Jakże już daleko, a ja przesadzić nie zdołam przepaści.
[…]
DZIEWICA
na drugiej stronie przepaści
Uwiąż się dło ni mo jej i wzleć!
MĄŻ
Cóż się dzie je z to bą? – Kwia ty od ry wa ją się od skro ni two ich i pa da ją na zie mię, a jak tyl ko się jej do -
tkną, ślizgają jak jaszczurki, czołgają jak żmije.
DZIEWICA
Mój lu by!
MĄŻ
Przez Bo ga, suk nię wiatr zdarł ci z ra mion i roz darł w szma ty.
DZIEWICA
Cze mu się ocią gasz?
MĄŻ
Deszcz kapie z włosów – kości nagie wyzierają z łona.
DZIEWICA
Obiecałeś – przysiągłeś.
MĄŻ
Błyskawica źrzenice jej wyżarła.
[…]
Bo że, czy Ty mnie za to po tę pisz, żem uwie rzył, iż Two ja pięk ność prze no si o ca łe nie bo pięk ność tej
zie mi – za to, żem ści gał za nią i mę czył się dla niej, ażem stał się igrzy skiem sza ta nów?
[…]
Dobija ostatnia godzina. – Burza kręci się czarnymi wiry – morze dobywa się na skały i ciągnie ku
mnie – nie wi do ma si ła pcha mnie co raz da lej – co raz bli żej – z ty łu tłum lu dzi wsiadł mi na bar ki i prze
ku otchłani.

Wszystkie odpowiedzi

Nie udzielono odpowiedzi na to pytanie. Bądź pierwszy i zdobądź punkty :)

Eksperci w kategorii J. polski

Zobacz inne nowe pytania zadane w serwisie

user
Pyta xxxjustysiaxxx111 w kategorii Problemy sercowe , wartość 20 pkt
2014-09-11
to wszystko mnie już przerasta :/
menu
user
user

Nie znasz odpowiedzi na swoje pytania? Nie umiesz zrobić zadania domowego? Zadaj pytanie na navim.pl, a w 30 minut uzyskasz odpowiedź :)

Nowe pytania w kategorii

wiadomosci